İş görüşmecisi

iBenim işim bu. Tam 3 senedir. Cv'ler hazırlayıp Cv'ler satıyorum. İlan okumakla başladı bu hobim. gazete eklerinde biterdi ikindi kahvaltılarım. aksama doğru ertesi gün hangi ilanları arayacağıma karar verirdım. geceleri geç yatardım; malum boşta gezenin boş kalfasıydım. ertesi gunun öğleye doğrusunda beğendiğim ilanları telefonla aramak günün en büyük zevkiydı benim için. ısın en zevkli yanı da telefonda kendin ikiz kulelerin sahibi sanan kaltağa abidik gubidik sorular sormaktı. misal büro masama aile fotomu koyabilecek mıyım? İş yerine 1 saat önceden gelmemde bir sakınca var mı?..gibi.


İşin en güzel yanı kesinlikle alınmayacağımı bildiğim işlerin görüşmelerine gidip; koltuğa yayılıp, sıcak çayımı içerken pencereden dışarıyı izlemekti. Kadın bu sırada sayardı isteklerini; prezantabl, müşteri portföyü olan( evet var; bakkal amcam; tekeldeki o abi; Manav Hüseyin; apartman kapıcımız Naci Abi; alt kattaki deli teyze...)

Gel zaman git zaman 3 yıl böyle geçti. arkadaşlarımdan iş görüşmelerine gitmekten nefret ettiklerini duyunca aklıma bır fıkır geldi. ben neden bu işten para kazanmayayım. O gün bugündür bir iş görüşmecisiyim. Cv'ler hazırlayıp iş görüşmelerine gidiyorum insanlar için. İşe kabul edilmek isteyenden tutun; yok bu iş benim hayalimdeki iş değil sözünü hayatında hiç söyleyememiş arkadaşlarımın arzuları, annesi sırf bır kez görüş ne olacak dediği için beni kiralayanlar; işi beğen ama parayı beğenme diyenler.

Bakın geçen gün ne oldu? Sobe diye bir arkadaşım var. Taa üniversiteden. Annesi tutturmuş karizmatık bir iş karizmatik bir iş. Kızın ne tecrübesi var ne de ukala patronları çekecek havası. İstiyor ki paramı alayım, bedenimi yorayım ama kafam yorulmasın. Kıramadım bu arkadaşımı; iyi de bir ücrette anlaştık; gittim annesının cok ıstedıgı ıs ılanını aradım; gorustum. ıse kesınlıkle alınmamak uzre almıstım ucretımı. kesınlıkle alınmamalıydım. Annesi üzülecek fakat kızına olan ısrarından vazgeçecektı. Kötü bir günümdeydim. Uzunca bir tatilden yeni dönmüştüm. Akşam da içkiyi biraz fazla kaçırmışız Rıfkı Abilerle rakı sofrasında. Görüşmeye gıttım; işe alınmamaya kararlıydım amacım ve görevim de oydu fakat dedım ya kotu bır gunumdeydım. ne yaptım ettım; olmadı. beni ise maalesef aldılar. Sobe'ye verdiği ücreti iade ettim. karizmam sarsıldı. o tezgahtarlık işine devam etmeyi kafasına takmıştı. Annesi sonunda arkadaşımı evinden attı. Neymiş efendim işe kabul edilmiş; maaşı da süpermiş; neden avanakça bır tutum sergiliyormuş.

Dediğim gibi Cv'ler doldurur, görüşmelere randevular alırım. İşe alınmak ya da alınmamak sizin tercihiniz. ben sizin yerinize görüşmeye gider; arzunuzu yerine getiririm. İşim bu.